Düşündüğümün aksine her gün güneş doğuyor, gökyüzü berraklaşıp ağaçlar gölgelerini benimle paylaşıyordu. Beni misafir eden meşe ağacının altında gözlerimin önünden binbir türlü düşünce geçiyordu. Gözlerimi kapattığımda zihnimin önünde bir beyaz perde beliriveriyor ve hiç dinmeyecekmişcesine neşeli kahkahalarımızın olduğu anılar gösteriliyordu.