Şeyma
@gulumseymaa
6 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Rahmanî iken beşerîliği tercih etmeyi aklım almıyordu. Ruh iken kalıp olmayı, mana iken maddeye kısılıp kalmayı, soyut var iken somutlaşmayı hazmedemiyordum ben. Bütün somutlar ancak soyut için olmalı, bütün maddeler mana uğruna harcamalıydı bana göre.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Aşk” sözcüğü zaten sözlükte “sarmaşık” demekmiş. Bir sarmaşık çınarları, servileri nasıl sarıp sarmalarsa aşk da öyle sarıp sarmalarmış çınar gibi yiğitleri, servi boylu dilberleri. Ve her sarmaşık, sardığı ağacı kuruturmuş sonunda. Dıştan yemyeşil ve güzel gösterirmiş ama içten içe kurutur, çürütür, çökertirmiş.
Hiç kimse duymayacaktı çığlıklarımı, kimse sormayacaktı bana ne istediğimi. Varolmanın dayanılmaz bir yük olduğunu benden daha iyi kim bilebilirdi oysa?
Kalbimizi arıtarak, ‘Allah’ın evi’ diye söyleyip durmayı bırakıp gerçekten kalbimizi Allah’ın evi yaparak o yeni alemde iyi kullar olabiliriz.
Sevgili Yusuf bey, deneyler yaparak akıl ve zihin sınırlarını aşmak istiyorsun da kalbin sınırlarını aştığında neden inanmıyorsun?