Vurmazdı...Ama öyle bir bakardı ki, öyle bir konuşurdu ki! Her kelimesi, evrenin öbür tarafına gidip hayat belirtisi bulamamış bir astronot hayal kırıklığıyla yarışırdı.
Hayallerden kurduğum, gerçek olmayanlardan kurduğum, üzerinde durduğum dağın yıkılması o kadar çabuk oluyordu ki, düşüşün hızından kulaklarım tıkanıyordu.