Bir, sen kardeşini kaybettin.
İki, sen önce annenin sevgisini, sonra babanın kendi eşine olan sevgisini kaybettin.
Üç, kemiğinden bir parça kopmak için yalvardı sana.
Dört, arkadaşlarının galeyanına gelip çocuk yaşta Nesli'yi dövdükten sonra insanlara olan güvenini de kaybettin. O sokakta, o heriflerden, o dayağı öldüresiye ve tek başına yedin.
Beş, sen bu güvensizlikle insanlarla yaşamayı ve onları küçük kalbine geri almayı öğrendin.
Altı, dünyan kül olduda spordan vazgeçmedin.
Yedi, belki bir şeyleri duymazdan gelmek yerine yüzlerine vursaydın, çok değil zaten iki sene içinde ilişiğini keseceğin insanların ölümü yüzünden, yalnız kaldığına kendini inandırdın.
Sekiz, o insanların hatırını kendine olan saygı ve sevginin önüne geçirdin.
Dokuz, sen bir hiç olmayı amaçsız bir insan olmaya tercih ettin çünkü cahildin.