Annelerin mutluluğu, ruhsal ve zihinsel doyumu çok önemlidir. Bunu yapmayan, yapamayan, kendine izin vermeyen, imkânı olmayan annelerin çocukları, annelerinin mutsuzluğunu neredeyse hayat boyu sırtlarında taşırlar. Kendilerini suçlu hissedebilecekleri gibi, annelerinin mutsuzluğundan da sorumlu hissederler. Yetişkin yaşa geldiklerinde, önlerine çıkan mutlulukların gereğince hazzına varamaz, vardıklarındaysa suçluluk duygusu yaşarlar. Annelerinin mutsuz olduğu alanlarda kendilerini kolayca var edemezler. Sonuçta kendi hayatlarını yaşayacaklarına, annelerinin hayatının yansımalarını da sırtlarında taşırlar.
… mükemmel anneler mutlaka mükemmel çocuklar yetiştirmez ama mutlu anneler mutlaka mutlu çocuklar yetiştirir.