Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yazar, kitabın üzerine karpuzalabalığı yağı bocalamamızı, altı santim boyunda bir kibrit çöpüyle kitabı ateşe vermemizi, ortaya çıkan ışıkları karşısına oturup izlememizi isterdi.
Peki ben ne yaptım? Kitabı geri dönüşüm kutusundan kurtarıp bir solukta okudum. Bu, yazar için Margaret'in her seferinde o çivisi gevşemiş tahtaya basmasıyla aynı rahatsız edicilikte olmalı.
Söyleyeceklerim henüz bitmemişken bir sorum olacak; "benim adım" ne?
