İçim ve hiçliğim arasında
düşünmek ve düşmek arasında
dilim ve bildiklerim arasında gördüklerim ve inanmak zorunda olduklarım arasında
göz kapaklarım arasında mezarımın başına diktiğiniz taş ile aşkın arasında ayağı kırılan atı vurdukları yer ile kalbi kırılan insanı unuttukları yer arasında heyecandan uyuyamadığım çocukluğum ile hezeyandan uyuyamadığım gençliğim arasında sıkışıp kaldım.
Sarsıntıdan sonra kalan tortu gibi burdayım ben, loş ışıkta can atan parlama size çok fazla şey söylemeyeceğim. Kırıldığımın bile farkına birileri beni süpürmeye geldiğinde vardım sizden çok fazla şey beklemeyeceğim. O yangından en son kurtarılması gereken benim sizinle gelmeyeceğim. Ben bu dünyadan karanlığına alışmamış iki çift göz gibi geçtim sizi bir daha asla rahatsız etmeyeceğim.
Mengene /Kadir Zorlu