“Merak etme…” diyerek bir adım attım ona doğru ve iyice dibine girip, korkusuz gözlerle bakmaya devam ettim. “Sana sefa değil, cefa çektireceğim.”
“Cefa?” dedi.
“Cefa.”
“Sen mi çektireceksin?”
“Ben çektireceğim.” diyerek gülümsedim. “Sen ve karın beni öldürmediğiniz her güne lanet edeceksiniz.”
“Beni çok iyi tanıyorsun kızım,” dedi, sesinde sakin bir dinginlik vardı. “Eğer öyle bir şey hissedersem, hiç düşünmeden senin nefesine son veririm.”
“O zaman ver hadi!” diye bağırdım.
"Sustum, sustum, sustum. Sonra ise canım öyle çok yandı ki; göğsümde ki her kemik bin bir parçaya ayrıldı ve kalbimi mesken tuttu. Benim canımı sen yaktın, şimdi daha fazlasını yapmak için mi döndün?"
Biliyorum. Her hüznün sonunda bir mutluluk saklıdır. İnanıyorum o mutluluğa bugün ben de erişeceğim. Sana kavuştuğum da zihnimde yer edinen her kötü anı silinecek, yok olacak. Bunu ikimiz başaracağız