bir ilhammış insanın insana verebileceği ancak, sır değil. bir çiçek gibi insan da açabileceğinin en güzeliyle açar ve solarmış. hiçbir gül açtığından daha güzel açamazmış.
kendi sözündeki hakikati sezmek acı olduğundan hep başkası ile ve başkasından konuşulurmuş. kendini kendinden uzaklaştırmak sanki bir kişilik borcu imiş. öz, zaten unutulmuş bir borç imiş. kullanmayan ya da kaybeden adeta kişiliğine borcunu ödermiş.
dişçi olmak bile herkesin harcı değilken dindar olmak kaç kişinin olabilirmiş? Allah elbet 'kitap herkese inmiştir ' demiş Nietzsche gibi 'bu kitap herkesin ve kimsenindir.' mi deseymiş.