Bir çocuk büyütmüştüm göğsümün sol yanında,
Gözleri senin gibi bakan, rengi gökyüzü.
Her gece bir yıldız kondururdum avucuna,
Sen geldin, karanlığa boğdun o gündüzü.
Dokunduğun her filiz kurumuş bir dal şimdi,
Oysa ne güzel açacaktı çiçeklerimiz.
Gönlümün sarayları yıkıldı, bir enkaz şimdi,
Meğer tek heveslikmiş o sonsuz yeminlerimiz.
Hiç acımadan, bir mermi gibi sessizce,
Vurdun en masum yerinden yarınlarımı.
Ben her gece ölüp ölüp dirilirken gizlice,
Sen kolayca öldürdün en güzel hayallerimi.
Şimdi ne bir umut kaldı içimde, ne de bir sızı,
Sadece bomboş bir oda, bir de kırık dökük anılar.
Sen gittin ya, söndü bu ömrün en parlak yıldızı,
Bana katili olduğun bir gençlik bıraktılar.