Hiç nedensiz yere bu kadar kederlenmekten utanmıyor musun? Görüyorum ki sözlerim canını sıkıyor. Seni tanırım, Tanrıya şükür, bel yıldır birlikte yaşıyoruz. Sen iyisin, uysalsın, ama iraden zayıf…
Lakin, nasıl olduysa oldu, farkına dahi varamadan, kainat gündemimizin ilk sıralarından çekip gitti. Eskiden ‘tefekkür’e gittiğimiz yerlerde artık salt ‘piknik’lere başladık. Eskiden toplamaya meraklı olduğumuz taşlar, başka başka yapraklar yoktu yanımızda. Hepimiz meşguldük; ilgilerimiz dağılmış, nazarlarımız kaşmata karşı yabancılaşmıştı çünkü.