Şerife

Şerife
@guzestedensana
Neşet Ertaş'ın "Görünen bir yaram yok ama her yerim sızlıyor." sözünü anladığım yaştayım.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
İnsan konuşur. İnanırsın. Sonra bir soğuk Araf. Umutsuz bir sarkaç. Işıksız gölgesiz. Bir yürek kanı. Tenden ruha. Ruhtan tene. Gider gelir. Şükrü Erbaş
"O kum fırtınası bittiğinde, nasıl olup da onun içinden geçebildiğini, nasıl hayatta kalabildiğini anlamayacaksın. Hayır, o fırtına gerçekten bitti mi bunun bile farkına varamayacaksın. Yalnız, tek şeyden emin olacaksın. O fırtınanın içinden geçtikten sonra, fırtınanın içine ayak attığındaki kişi olmayacaksın artık, aynı kişi olmayacaksın. Evet, işte kum fırtınasının anlamı bu."
Arzular başka şey, Hatıralar başka. Güneşi görmeyen şehirde, Söyle, nasıl yaşanır? Orhan Veli Kanık
Rüveyda, seziyorum; tahammülün kalmadı. Ama dur, boşaltayım bütün çığlıklarımı; asırlardır köhne barınaklarda küflenen, çürüyen çığlıklarımı. At vuruldu; içim paramparça, Rüveyda. Gölgelerin ardına sakladım kusurumu. Sen orada kayıtsızca gülümsüyor gibisin, ben burada damla damla eriyip akıyorum. Yine de bırakamam yerlere gururumu. İstenmediğim yeri usulca terk ederim. Hâtıra kalsın diye bırakır da ruhumu, mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim. Nurullah Genç