Havasini solumadiginiz, caddelerinde yürümediginiz, dilini konusmadiginiz, yemeklerini tatmadiginiz ama ruhunuzun, oraya ait oldugunu hissettigi, kalbinizin orada yasanacak bir hikayeniz oldugunu size fisildadigi bir yer. Ne zaman olacagindan emin olmasaniz da hayatinizin bir doneminde orada bulunacaginizi, o zamana kadar özlemini çektiginiz, yanlis insanlarda arayip bulamadiginiz aski orada yasayacaginizi, ruhunuzdaki o eksik parçanin tamamlanacagini ve o ana kadar neden hicbir yere, hic kimseye ait olamadiginizi…
Herkesin bu hayatta basarmak istedigi seyler vardir. Kimisi zengin olmayi ister, kimisi evlenip mutlu bir yuva kurmayi, kimisi söhret olmayi, kimisi kariyerinde yükselmeyi, kimisi de dünyayi gezmeyi. Ben evime dönmek istiyorum. 23 yildir yasadigim evden bahsetmiyorum ama. Bir gelecek görmedigim, kalbimin çarptigini hissetmedigim, sokaklarinin bana huzur vermedigi, ruhumda, kalbimde hicbir iz birakmayan bu yerden bahsetmiyorum. Uzaktan izledigim, hayalini kurdugumda bile kalbimin çarpmasini saglayan, dibe çöktügümde ugrunda çabalamama degecek bir seylerin oldugunu hatirlatan, pastami üfledigimde, falimi kapattigimda, yildiz kaydiginda, dilek tutabilecegim her firsatta dilegimin konusu olan o asik oldugum yerden bahsediyorum.
Evet, ben evime dönmek istiyorum.