Evet, ben kimseler tarafından görülmem. Yalnızlığım, koyu bir sis gibi bedenimi sarıp sarmalıyor demek ki. Ya da şimdilik insanları korkutacak kadar yalnız değilim. Gerçek bir yalnızın ürkek, yabanıl bakışlarıyla bakmıyorum daha.
Aylar boyunca gece gündüz, bitkin düşene kadar bakmıştı ona, halbuki şimdi kendini hiç yorgun hissetmiyordu, onu öylece, tuhaf bir şekilde kabarmış göğüs kafesinin üstünde önü açık duran hüzün verici geceliğiyle evlerine geri götürebilse, her şeye en baştan başlamaya hazırdı.