ey göğsüm kendi yakıcı sıcaklığında yan
artık benden ateş, alev isteme
alaz olup isyan etmek isterdim,
bir kuş oldum kafeste, tutsak...
allak bullak bir ruhum bu gece, kendimden habersiz
sessizliğin koynunda acıyla ağlıyorum
yaptıklarımdan gücenen söylediklerimden pişman
gördüm ki sana ve aşkına uzağım
gece gündüz neyin peşindeyim
bilmem ne isterim tanrım
neden yanan kalbim sönmüştür
ne arar benim yorgun bakışlarım
sığınıyorum sessiz bucaklara
tanıdık herkesten kaçıyorum
bakışlarım karanlıkta yüzüyor
hasta kalbimi dinliyorum
kaçıyorum bu insanlardan
görünüşte benimle olan
fakat içlerinde hakaretten
eteğime bin bir yama yamayan
dinlediklerinde şiirlerimi yüzüme
hoş kokulu bir çiçek gibi açan
fakat yalnız olduklarında beni
fahişe bir deli diye adlandıran
kalbim ah ey çılgın kalbim
bu yabancılıkta yanan kalbim
yabancının elinden haykırma
delilikler yeter kalbim