Bedenim değil de ruhum ağrıyordu sanki.
Bir türlü toparlanamıyordum. Bu mahmurluk hâlindeyken dün gece izlediğim filmden kalan bir cümle dolanıp duruyor ha bire zihnimde: "Yaşamın ana kaynağına geri dönmeliyiz." Bir delinin haykırışıydı bu. "Suları kirletmeden" diyordu o deli adam. Ama şimdi sular öylesine kirlenmişken, nasıl olacaktı bu? Daha da önemlisi bunu gerçekleştirmek, kaynağa dönmek mümkün müydü artık?
Bilmiyorum.
Kaç zamandır kendiyle yorulan biri nereden bilsin ki!