Bcr
@hacerbcr
Tutsaklığın ve bağımlılığın olduğu hiçbir yerde sevgiden söz edilemez. Birbirinden kopamıyormuş gibi görünen, sözde bir- birlerine çok düşkün oldukları için “romantik" bile sayılabilecek bu çift arasında, esaretten ve ıstıraptan başka bir şey yok aslında.
Özgürlük, çiftlerin dilediği kişilerle dilediği hayatı yaşaması ve her şeye rağmen birbirlerine katlanmaya devam etmesi değildir.
Özgürlük, sevgiyi kendinde tam ve bütün olarak başkasına ihtiyaç duymadan yaşayabiliyor olmaktır. Kendine emek ve za- man veren, yalnızlığının içinde de kuvvetli bir sevgi ve tatmin bulabilen insan, birini severken de onun sevgisine sahip olmayı, satın almayı, üstlenmeyi ve bu yolda karşılıklı bir bağlılık an- laşması yapmayı düşünmez bile. Buna ihtiyacı yoktur çünkü. Sadece sever. Sevmeyi öğrenmek için emek verir, zaman ayırır. Kaybetmekten korkmaz. Çünkü sevgi nesnesine bağımlı değil- dir özgürce seven kişi. Sevgi nesnesi bir gün bir sebepten dolayı hayatında olmadığında boşluğa düşmez, bu boşluğu neyle dolduracağının kaygısı içinde debelenmez. Sevmeye devam eder. Çünkü o bir bağımlı değildir. Yoksunluk duymaz. Sevgi nesnesiyle karşılıklı birbirlerini sevme anlaşması da yapmadığı için ihanete uğramış, aldatılmış hissetmez
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kaybetme korkusu bir sevme kusurudur!
Kaybetme korkusunun temelleri erken çocukluk yıllarına dek dayanıyor. Sahip oldukları potansiyelle tanıştırılmayan, her isteği yerine getirilen, kendi çabasıyla edinmeyi ya da kazanmayı öğrenmeyen, teşvik edilmeyen, özgüveni desteklenmeyen çocuklar anne babalarına bağımlılık geliştirirler ki bağımlılık duygusu beraberinde kaybetme korkusunu da geliştirir. Sahip olduklarını kaybetme korkusu, diğer bir yönüyle kaybettiklerinin boşluğunu dolduramamak, onlarsız hayatın devam edemeyeceği, onlarsız kişinin kendi becerilerinin bir işe yaramayacağı kaygısıdır.
Yalnızlığını sevmeyen, kendiyle sağlıklı ve verimli bir hayat sürdürmeyi bilmeyenlerde kaybetme korkusu değişkenlik gösteren derecelerde de olsa varlığını hissettirir.
Her yönüyle kendine yetebilen, kendiyle mutlu ve özgüveni tam olan insan özgürdür ve sevgi özgür olanların tam anlamıyla deneyimleyebildiği eşsiz bir etkidir
Sadece cesurlar sevebilir, korkaklarsa âşık olup tutsaklığı tercih ederler.
Başarınız küçük bir törenle tebrik edildiği için açıkça bir mutluluk yaşamak yerine, aslında olmayan, hiç gerçekleşmemiş, yani bir anlamda gerçekdışı bile sayılabilecek yersiz bir hüzne ve üzüntüye kapıldınız.
Zihninizin sizi nasıl maniple edecek güce ve beceriye sahip bir mekanizma olduğunu görebiliyor musunuz?
Olan mutluluğu yaşamak yerine aslında olmayan bir mutsuzluğu yaşamaya ikna edilebiliyorsunuz.
Bu manipülasyonun içindeyken, sevgiden söz edilebilir mi? Tabii ki edilemez.
Hayatınızdaki hiçbir olumluyu cımbızlayıp dışarı atarak hükümsüzleştirmeyin, değersizleştirmeyin.
Bir olumluyu zihinsel manipülasyonla yıkıcı bir olumsuza dönüştürebilme becerisine sahiptir beyniniz.
Değerli bir mutluluğu, asılsız bir hüzne dönüştürebilir.
Diyelim ki o gün onurlandırıldınız yaptığınız işlerle ilgili. Tebrik edildiniz, başarılarınızın devamı dilendi. Siz de erdemli bir tavır sergilemiş görünmek uğruna öğrendiğiniz mütevazılıkla "Yok canım rica ederim, ne önemi var bunların, kim olsa aynı emeği verirdi" diyerek ve bu düşüncenize zihninizi de ikna ederek onay verdiniz. Aldığınız övgüleri cımbızlayıp atıverdiniz zihninizden. Hiçbir hükmü yok, önemi yok. Başkası olsa ona da aynı şeyleri söyleyeceklerdi nasıl olsa