uykuya dalamadığın yerde düşüncelere dalarsın. düşünceler, içinden çıkılması güç bir boyutu bulduğunda ise düşüncelerinde boğulursun. düşündükçe kendi kendine kurulur durursun. sonu aynıdır yine: muhtemel hayal kırıklığı. dilinin ucuna gelip söyleyemediklerin ansızın kalemine dökülür. karalar.. karalar.. karalar.. bilinçsizce karalar. kontrolünü kaybedersin, kalemin karalar. düşüncelerini karalar ilk önce. ama düşüncelerini karalamakta çok zorlanır. çünkü bu düşünceler öyle kanlıdır ki. yine de karalar düşüncelerini. en son geriye tek bir düşünce kalır: karalamayı çok isteyip, karalamaya cesaretinin olmadığı bir düşünce.