Hakan Yıldız
@hahan
Kendini yekpare bir kolektivitenin parçası olarak görmek yerine birey olmayı yeğleyen, kalbiyle yaşayanlar zümresinden, barışçıl bir miskin.
Şu anda okuduğu kitaplar
Dostum, her şeyin farkında olduğun için mi yalnız ve mutsuzsun?
Okumak kimilerine yazmayı öğretir, banaysa yazmamayı öğretti. Edebiyat ve ibadet dahil, bir tür vecd hâli yaratan bütün faaliyetlerin nihai amacı o faaliyeti yapmamayı öğretmek olmalı.
bizim büyük çaresizliğimiz nihal'e aşık olmamız değil, sesimizin dışarıdaki çocuk seslerinin arasında olmayışıydı. asıl çaresizlik buydu
Masatenisi ve bilardoda sen yenerdin, langırtta ben, ayrılık ikimizin birden canına okurdu.
İlişkiler için gerçekten bir sınır var mı? Varsa da ikinci sınıf sinema eleştirmenlerinin göremeyeceği bir sınır bu. İnsan severken basit sınırlandırmaların sınırlarını değil kendi sınırlarını görür, kendi sınırlarında dolaşır, kendi sınırlarına değer. Benim bildiğim tek sınır bu.