Hakkı G.
@hakkig
null
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitaplar… Bir giysi yirmi yıl giyilir, iki palto hayat boyu yeter, ama Puşkin olmazsa ya da Gorki’nin tüm eserler olmazsa yaşamak imkânsızdır. Büyük bir plana katılıyorsun ve büyük bir plan var… Böyle yaşıyorlardı...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bizim ülkede çarlık mantığı var, bilinçaltında. Genlerde var. Herkese bir çar lâzım. İvan Grozny (Avrupa’da ona “korkunç” diyorlar), Rus şehirlerini kana boğmuş ve Livonya Savaşı’nı kazanmıştı, onu korku ve hayranlıkla hatırlıyorlar. Birinci Petro da, Stalin de öyle. Ama Kurtarıcı İkinci Aleksandr’ı… yani Rusya’ya özgürlüğü veren çarı… öldürdüler… Çeklerde bir Vaclav Habeş olabilir, ama bize Saharov değil bir çar lâzım. Çar baba! Genel Sekreter ya da başkan, bizim için hep çar sayılır.
O… bence… olacak her şeyi tahmin etti. Sosyalizmin nasıl çökeceğini. Gevezeliğin kanla biteceğini. Yağmacılıkla. Anıtları yıkacaklarını. Sovyet tanrılarının eritileceğini. Hurdaya atılacağını. Komünistleri Nürnberg’le tehdit edeceklerini… Yargıçlar kim olacak? Bazı komünistler diğer komünistleri yargılayacak; partiden çarşamba günü çıkanlar, partiden perşembe günü çıkanları yargılayacaktı.
Tarihimizin en utanç verici dönemini yaşıyoruz. Korkaklar, hainler kuşağıyız biz. Böyle bir anı bırakıyoruz çocuklarımıza. “Anne ve babalarımız büyük bir ülkeyi kot için, Marlboro ve sakız için satmış.” diyecekler. Vatan’ımızı, SSCB’yi savunamadık. Korkunç bir suç. Sattık her şeyi!
Her şeyden çok ninem yeni bir Stalin ve savaştan korkuyordu. Hayatı boyunca tutuklanmayı ve açlığı beklemişti. Pencerede kutularla soğan yetiştirirdi, büyük tencereleri lahana turşusu kurardı. Şeker ve yağı stoklardı. Hol çeşit çeşit hububat doluydu. Yulaf vardı. Hep bana “Sen sus! Sus!” derdi. Okulda sus. Üniversitede… Böyle insanların arasında büyüdüm.