Ayrılık herkesin kapısını çalar bir gün
Dağlar kararırken ya da günün eşiğinde
Onlar, saz kırıp şiir yakanlar
İçlerinde gezinen kederi bir türküyle
Bastırmak isteseler de derinden ve sessiz
Çalmazlar mı duvarlara kirli bedenlerini.
Kimse temizim demesin, kimse
Bütün bir ülke odun taşıdı behçet'in yangınına
Onlar, secdesi küf kıblesi korku olanlar
Onlar bir gün ölüm menevişlenince içlerinde
Tütmez mi kirpiklerinde " dumanı lekesiz biri" ?..