Dört yıl önce kısa filmini izlediğimde her cümlesinin altını çizesim gelmişti bu kitabın. Arkadaşımın kitaplığında görünce çok heyecanlandım, bakalım aynı hisleri yaşayacak mıyım. Uzun zamandır da kitap okumaya pek vakit bulamıyordum iyi geleceğine inandım.
(Ait hissedeceğim bir evim olsun, kitabımı okurken yudumladığım kahveyi herhangi bir bardaktan değil fincanımdan içeyim,, bu da günün duası olsun:')
"Efendimiz çocukları çok mu severmiş amca?"
Ali'nin sesinin gittikçe daha çok cılızlaştığını fark eden İmad, nemli bezle alnını biraz daha silerken "Evet oğlum," dedi.
"Ya bizi, Filistinli çocukları da mı?"
"En çok da sizi oğlum..."
:'(