Bu kitabı 1000kitap içerisinde bulamadım. Eleanor Haley ve Litsa Williams yazmış, Funda Sezer çevirmiş.
304 sayfa.
Son zamanlarda zor bir ruh halinden geçiyorum ve bunun birisinin ölümü ile alakalı olmamasına rağmen bir yas süreci ile çok paralel gittiğini gözlemledim. Kütüphanede karşıma çıkınca alıp göz gezdirince çözüm odaklı olduğunu ve bu halimin sebeplerini anlamamı madde madde ifade ettiğini fark ettim.
Her bir başlık kendi arasında listelendiği için okumak oldukça kolaydı.
İnsan sadece birisi öldüğü için yas tutmaz. Kaybettiği her şey bir yas süjesi olabilir. Kaybettiğimiz gençlik, ayrıldığımız arkadaşlar, taşındığımız ev, eski kişiliğimiz, geri gelmesi imkansız günler...
Önemli olan biz bunları kabul ediyor muyuz? Yoksa öyle bir şey olmamış ya da buna üzülmeye hakkımız yokmuş gibi davranıp kendi hislerimizi bastırıyor muyuz?
Bastırıyorsak çok pis yan basıyormuşuz, haberiniz olsun.