Ben, coşkun ümitler, hayaller ve esere karşı tutku derecesinde bir sevgiyle dolu olduğum uzun gecelerde, hayallerimin yarattığı canlı, yakınlarımmış gibi bağlandığım, birlikte sevinip üzüldüğüm insanları düşünürken, hatta mütevazi kahramanımın haline içten ağlarken mutluydum.