Varlığımızın, yetiştireceğimiz nesil için bir kuvvet olmasına çalışalım. Özümüzle sözümüz arasındaki başkalık, genç rûhlar için en müthiş tesiri yapar.
İlkokulda çocukla teker teker uğraşmak, onun iç hayatiyle temasa girmek, ona mukaddesatı örneklerle aşılamak, genci iradeci bir sanat kültürüne fasılasız tâbi tutmak; ilkokuldan yüksek öğretime kadar terbiyecinin tutacağı yol, bu olmalıdır.
Çocuklarımızda ve en fazla kızlarımızda büyük sanat terbiyesine ileri derecede önem vermeliyiz. Güzel sanatlardan birine sahip olmayan kadın herhalde eksiktir. Sanatla birleştirilen iç terbiyesi, gençliğimizin ve kadınlığımızın gerçek ahlâk kaynakları olabilir.