Halil Kaya
@halilkaya_hk
Eğilmiyor diye kurdu hor görüp,
İti el üstünde tutan utansın!
İşte insanoğlu bir kere daha irade denilen kaleyi, nefsi emmarenin ordularına yenik düşürecekti; çünkü insan denilen varlığın içi, iman ve küfrün amansız mücadele verdiği en korkunç harp meydanıydı. En korkunç olandı, çünkü insanlar kendi aralarında istedikleri olmayınca birbirlerinin kanlarına girerlerdi.
Fertler, haklı oldukları meselelere nemelâzımcılıkla arka dönerlerse toplumlar bozulur. İşte o zaman namussuzlar çoğalır ve hürriyet kelepçeli gezer.
Gökler çökmedikçe, toprak yarılmadıkça bu millet yaşayacaktır. Yeter ki içten bir kaynaşma olmasın.
Lâkin zaman denilen mefhum yine zamanla, en büyük kederlerin ve hatta en büyük sevinçlerin ciddiyetini azaltıp en kısa vakitlerde acı tatlı her şeyin üzerine mazi denilen çizgisini çekerdi.