... insanoğlu bu bakımdan pazar yerindeki çocuğa benzer. Bir şeye sahip olduklarının farkına vardıklarında ve onu kendine saklayabileceklerini öğrendiklerinde nankör olurlar ya da bütünüyle nankör olmazlarsa da en azından hayranlık alışkanlığıyla miskinleşirler. Bu yüzden insanoğlu Tanrıya olduğu kadar hiç kimseye nankör değildir, sırf ne zaman istese O' nu bulabilir diye -tabii, insanlar ne kaybettiklerinin farkına varsın diye bir gün ölemez de. Ey insanın hayranlığı, sen kibirden ibaretsin, hele aynı kalmayı istediğin zaman daha da beter!