Egonu öldür ki kutsal olan içinde doğabilsin.
Geçmişi öldür ki; geleceğe açık hale gel.
Bilgini öldür ki; bilinmeyen içine dolsun.
Zihnini öldür ki; yüreğin tekrar atmaya başlasın.
Seyton
Kraliçe öldü lordum.
Macbeth
Sonunda zaten ölecekti.
Bu haber bir gün gelecekti.
Yarın ve yarın ve yarın diyen yaşam yavaşça sona gitmektedir.
Mum yavaşça sönmeye devam eder.
Yaşam yürüyen bir gölge, kötü bir aktördür.
Sahnede olduğu sürece sürekli bir şeylerden endişe eder.
Yaşam âdete bir budalanın dilinden anlatılan hikaye gibidir.
Hiçbir sonuca bağlanmaz.