Tek gerçeğin keder olduğunu düşündüğüm zamanlar oluyor. Başka şeyler gözün ya da hevesin yanılgısı, gözü körelten, hevesi kaçıran bir yanılgı olabilir; oysa kederden dünyalar yaratılmıştır; bir çocuk ya da bir yıldız doğarken acı çekilir.
Şu anda birlikte olmayı isteyeceğim insanlar, sanatçılar ve acı çekmiş insanlar: yani "güzellik" ve "keder"i tanıyanlar; başka kimse ilgimi çekmiyor. Yaşamdan da bir beklentim yok.
Acı çekmek uzun bir andır . Onu mevsimlere bölemeyiz. Yalnızca ruh hallerini saptayıp yinelenişini kaydedebiliriz. Bizim için zaman ilerlemez. Döner. Bir ıstırap merkezinin etrafında döner sanki.