Doğanın bir kanunu olarak, sahip olmaya değecek her şey için savaşmak gerekir ve insanın mutlu olmak için kazanmak zorunda olduğu en büyük savaş kendi içinde gerçekleşen savaştır.
Irademizin ve arzularımızın eşi görülmemiş bir hırsla çarpıştığı bu savaşta can verecek olan ise fikirlerimiz olacaktır.
Bu ne kadar uzun sürerse sürsün asla yarım kalmayacak, sonunda muhakkak bir tarafın galip ayrılmasının mecbur kılındığı bir savaştır.
Bütün ızdıraplarımızın sebebi işte budur.
Soyut ölümlerin, somut nihayeti...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
10/10
2020 1. kitabı
Tertemiz bir inanç ve en derin duygularla yazılmış 70 tane şiir. Okurken kendi içinde çok şey barındırdığını fark ettim. Sevmenin, aslında savaşmak olduğunu, sevgi denen şeyin etkin bir eylem gerektirdiğini, bu yüzden de; bir, her zaman sıfırdan büyüktür anlayışından hareketle, sevdiğimiz şey için sürekli mücadele edip, kendimizi ve yapacaklarımızı küçümsemememiz gerektiğini anladım.
Bu şiirleri yazan Caner Kara, kendisine sorulan bir soruya "Şiir kitaplarını yazmak uzun sürüyor fakat çok çabuk okunuyor." demişti. Tavsiyem, sadece okumanız değil, okuduklarınızı düşünmeniz ve içselleştirmeniz yönündedir. Bu şekilde en azından bunca şiirin hakkını verip, saygı göstermiş olacağımız kanaatindeyim.
Türkçü bir düzenin Türk çocukları,
Milliyet azmini okuldan alır.
Masaldan arınır ak alınları,
İlhamı bilimden, akıldan alır.
...
Bizi bu hayatta en çok seven kişiler annemiz ve babamızdır, bu büyük oranda doğrudur. Sebebi ise bizi onların meydana getirmesidir. Bu yüzden de onların bize olan sevgisi, saf bir sevgi değildir, eğer onların çocukları olmasaydık bizi asla bu kadar çok sevmeyeceklerdi, onların bize olan sevgisi tamamıyla bencilliklerinden kaynaklanmaktadır.
Aynı şekilde biz de onları muhtemelen diğer herkesten daha çok seviyoruz, üzmemeye çabalıyoruz (En azından belli bir zamana ya da insana kadar) onları sevmemizin bir diğer önemli sebebiyse, onların bize olan sevgisinden emin olmamızdan dolayıdır. Üzülerek söylemeliyim ki bu iki davranış da toplumsal olarak kutsanan ve etkinliği asla tartışılmayan olgulardır. Fakat bu sevgi türü gerçekte etik değildir, çıkara dayalıdır, bencilcedir.