çünkü yaşayan birinin kendi gerçekliği vardır, diyor Ivan. giden kişinin gerçekliği yoktur, yalnızca düşüncelerde sürdürür varlığını. düşüncelerden de silindi mi tamamen gitmiş demektir. yani onu aklıma getirmediğimde aslında varlığını sona erdirmiş oluyorum.
hatalarının hepsi geride kaldı. düşünmesi bile içine ham bir rahatlık veriyor. kendini kurtardı ve hataları, sayıları ne kadar çok olursa olsun geçmişte kaldı, hayatı yeniden başlamakta.
ruh ikizinizle karşılaştıktan sonra rol yapmanın anlamı kalmaz, değil mi ama? yanındayken üzüntülerinizin hafiflediğini hissettiğinizde. doğru hayatı yaşadığınızda.
bağlanmak tüm acıların kaynağıdır, Budistler öyle diyor. şimdi ve eskiden sahip olduklarına, bildiğin hayata, gerçekte sevdiğin bir avuç insanla yere tutunmak ve bırakmamak.