halosnes

Korkunç bir yalnızlık duygusuydu hissettiğim. Sanki şehirleri, ülkeleri, gezegeni dolduran bütün insanlar dünyanın öz çocuğuydu, bir tek ben değildim ve bana ait olmayan görüntüler kafamın içinde akıp gidiyordu.
Sayfa 354·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Hayatım boyunca o kadar çok şeyde yanılmıştım ki, muhasebemi yaparken yanılgılarım karşısında şaşkına dönmüştüm.
Sayfa 298·Kitabı okudu
Alıntı
Özel bir nedeni yoktu, sebepsizce mutluyduk. Mutluluk zaten böyle bir şeydi, bazen sebebi olmayan, göz kırpışı kadar çabuk geçen anlardan oluşuyordu.
Sayfa 258·Kitabı okudu
Alıntı
Sevginin ve iyiliğin yumuşak seslerinin duyulmadığı bu çağda öfke ve benzeri duygular hemen karşılık buluyor.
Sayfa 254·Kitabı okudu
Alıntı
Ama hayat böyleydi, illa bir yerde insana hiç istemediği soruları sorduruyordu, daha kötüsü bazen insan kendini iyi hissedeceği cevaplara inanmayı istese de inanamıyor; saf,çıplak, en hakiki gerçeği bulmak istiyor ama gerçekle yüzleşmeye de gücü yetmediği için arafta kalıyordu. Arafta olmak korkunçtu ve ben E.’yi severek otuz yıl arafta yaşadım.
Sayfa 248·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam