kimsenin sevgisine değer olduğunu düşünmemişti Marianne. ama şimdi yeni bir hayatı var, ilk ânı da bu; Marianne üzerinden yıllar geçtikten sonra bile aynı şeyi düşünecek: evet, o andı işte, hayatımın başladığı o andı.
Geçmişime, geleceğime, hayatımın bütün zamanlarına bakıyorum ve zamanın bir erozyon olduğunu düşünüyorum. Zaman üstümüzden geçiyor, bizi ve her şeyi incecik rendeliyor, her şeyi toza dönüştürüyor.