halosnes

Çünkü yaşama sevinci öldürülemiyordu, bir süreliğine soldurulabiliyordu ama yok edilemiyordu.
Sayfa 205·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Bir tür bağımlılıktı. Kurtulmak için önce bağımlı olduğumu kabul etmem gerekiyordu. Ama etmiyordum; bağımlılık değil, bitmeyen aşk diyordum.
Sayfa 197·Kitabı okudu
Alıntı
Gerçi aşk tıpkı para gibi tehlikeli madde, bulunduğu ortamı bozabilen, güçlü bir virüstü. Ben o virüsü aldım ve bozulan ben oldum.
Sayfa 195·Kitabı okudu
Alıntı
Dünyanın güvenilmez bir yer, insanların da içinin karasını göstermeyen varlıklar olduğuna ilişkin yoğun eğitimimi çok küçükken, anneannemden almıştım. Ama aldırmamıştım, insanın insana güvenmesi gerektiğini, bizimkilerin her şeyi olduğu gibi bunu da abarttıklarını, yaşadıkları tesadüfi kötü örnekler nedeniyle böyle düşündüklerini düşünüyordum.
Sayfa 194·Kitabı okudu
Alıntı
İnsan yaşadıklarını korktuğu için unutur ya da utandığı için. Hatırlayınca acı veriyor diye unutmaz, acı kendini unutturmaz çünkü. Terapilerde açığa çıkan travmalar aslında unutulmamıştır, hep aynı yerde, zihnin ortasında, hatta gözlerinin önünde bir yerde duruyordur,sadece dile gelmemiştir. Gerçekten unutulmuş, hafızanın kuyusundan söke söke çıkarılmış bir travma varsa, muhakkak benliği delik deşik edecek kadar büyük bir utancın ya da korkunun parçasıdır.
Sayfa 187·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam