Ne doğan güne hükmüm geçer,
Ne halden anlayan bulunur;
Ah aklımdan ölümüm geçer;
Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur.
Ve gönül Tanrısına der ki:
- Pervam yok verdiğin elemden;
Her mihnet kabulüm, yeter ki
Gün eksilmesin penceremden!
İçimizdeki çocuk içimizdeki anne babadan ne kadar korkuyorsa, yani iç çocuk ile iç anne-baba arasındaki ilişki ne kadar hiyerarşikse, dışarıda farkında olarak ya da olmayarak otorite kabul ettiğimiz kimselere karşı korkumuz da o kadar artıyor.