Özgürleşiyoruz derken en kalın zincirlerle bağlanmış kölelere dönüştüğümüzü, özgürce yaşıyoruz derken tüm hayatı kaybettiğimizi, dünyayı kaybedenlerin ise ebediyeti de kaybettiklerini hatırlamadan ölüp gideceğimizi fark ettiğimiz zaman iş işten geçmiş olacaktır.
Vuslatı olmayan özlemler, teskin bulmayan endişeler, güvende olunmayan korkular ve daha nicesi. İnsan, yaratıcısı ile irtibatı zayıfladığı anda dünyanın bu dertleriyle boğulmaya mahkum. Kalplerimizin ancak O'na yönelmekle huzur bulacağına yakînen iman edebilmek duasıyla...