Birinin acısını ve ıstırabını gözden kaçırmak öyle kolay ki; bilhassa o kişi sesini çıkarmıyor, mantarı sımsıkı takılmış bir şişe gibi her şeyi kendi içinde tutuyor, basınç gitgide artıyorsa. Fakat nereye kadar?
Agnes yerleri süpürmeyi anlamsız buluyor. Nasılsa yine kirlenecek. Yemek yapmayı da anlamsız buluyor. Pişiriyor, yeniyor, sonra da, biraz zaman geçtikten sonra, tekrar yiyorlar.