Şerife Şahin
@hamushnm58
Güneş yanığı yüzlerinde oluşan evlat şefkatinin doyumsuz tebessümüyle beni öylesine büyük bir seygiyle sinelerine basmışlardı ki, o an her şeyi unutmuştum.
Sınır tanımayan coşkun dalgalarla savruluvermiştim Belkıs'ın adını duyar duymaz. Adını koyamadığım o iksirli duygu yeniden kuşatmıştı bütün ruhumu.
Denizin ortasında yelkenleri fırtınada darmadağın olmuş bir gemicinin karadan göz kırpacak bir minik ışığa hasreti vardı gönlümde.
"YA ALLAH VARSA"
İçimi kemiren bu duyguyu bastırmak için çoğu zaman hocalarımızın komünizm, ateizm, devrimcilik ve Darvincilik adına ezberlettikleri bilgileri hızla beynimden geçirerek kendimi ikna etmeye çalışıyordum.
Dinle! insanoğlu...
Sessizliğin içindeki hakikati dinle...
