Hamza Gök
@hamzagok
Kendime, kendi içime bakıyorum ve orada devasa bir evren buluyorum. Fakat bu evrende hayat ve devinimden çok, anlamlı sezgiler ve şüpheli arzular var. O zaman her şey karşımda yıkılıyor ve ben gülümsüyorum; sürekli bir dalgınlıkla düşünerek, bir girdabın derinliklerine dalıyorum.
Yaşamak yalnızca bir rüyadır. Bunu benden önce de ifade edenler olmuş; fakat bu benzetme âdeta gölgem gibi peşimden ayrılmıyor. Düşünüyorum: İnsanların gücü ve yaratıcılığı avuç içi kadar bir çerçeveye sıkışmış; ellerinden fazla bir şey gelmiyor. Dikkat ediniz, bizim tüm gücümüzle savaşımız sadece geçinmemize ve barınmamıza yarıyor. Yani mahrumiyetlerle geçen şu uğursuz hayatı uzatmaktan başka bir şey değil yaşamak. İçimizin rahat olduğunu hissettiğimiz zamanlarda bile, bu rahatlık, başımıza geleceklere karşı Tanrı'ya sığınmamızdan kaynaklanıyor. Zindanların duvarlarına hoş resimler, iç ferahlatıcı manzaralar çizen tutuklulara benziyoruz. Ah kardeşim, bunları düşündükçe aklım duruyor!
~
Yaşamak yalnızca bir rüyadır.
~
Hatırlamak hoş değil.
Bunun anımsanması bazen kalbime sıkıntı veriyor. Çünkü anlaşılmamak birçok kişinin olduğu kadar benim de yazgımdır!
İyi insanlarla tanıştım ama henüz gerçek bir topluluk bulamadım. Benim şeytan tüyüm mü var, bilmiyorum!