Hamza Gök
@hamzagok
Mütercim/Tercümanlık
73 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Düşüncelerimiz bu kadar benzemeli miydi?
Aklımın seyir defteri kitabını okudum. Şu ana kadar okuduğum en yüzeysel ben'di. Hani her kitaptan bir hisse çıkar işte bu kitap «Hamza serzeniş 101» gibi geldi. Kesinlikle memnun değil yazar. Fakat daha yeni bu yazınsal serzenişe başlamış gibi yalın, anlaşılır yazıyor ve öz yazıyor.
Benim söyleyebileceğim (kapasite manasında değil, ağzımdan çıkabilecek manasında) bir şeyler söylüyor. Diyorum ki bunların hepsini bir yüzeysel konuşmada söylerim. Ama bu yazarın kötü, eksik yazdığı anlamına gelmez. Bunların farkına varan, bu derecede olsa düşünen yazar sayısı az kaldı. Sevdim gibi bu abiyi.
Bir çok konuya değiniyor, bölüm bölüm ayrılmış konular. Yalın dille birçok konu hakkında görüşlerini belirtiyor. Bunu yaparken alıntılara da epey yer veriyor. Fazla detaylı yazılar değil; yine de bu tür yazıları okumaya alışık olmayanlar için ideal. Bana az gelen bir kitaptı.
Tasarım sorunuEdebiyat & Roman
Tam bir klasik. Hiç durağan olmayan bir hikâye örgüsüne sahip. Tipleri ve isimlerini karıştırdığım zamanlar olsa da genel olarak yazar tipleri hatırlatacak öğeler eklemiş hep.
Kitabın hikayesini anlatmaya gerek yok zaten çünkü hiç duymamış bir kimse az rastlanır. İllaki sağdan soldan duyulmuş oluyor bazı kitaplar ve bu da onlardan.
FAKAT;
Ben kitabı Gençlik ve Spor Bakanlığı'nın yayınlarından okudum. Ender görol çevirmiş. Çeviride bazı noksanlıklar göze carpmakla beraber daha büyük sorunlar mevcut kitabın tasarımında. Kitap bölüm bölüm ilerliyor. Gayet normal. Fakat her bölümün bir başlığı var. İşte sorun burada. Her yayınevinde mi böyle bilmiyorum ama başlıklar spoilerli. Sadece başlıkları okusaydım yeterdi. "Ahmet ölüyor" diye başlık mi atılır!?
Niye mecburiyet?İnceleme
Uzun süredir kitap okuyamıyordum adamakıllı oturup. Mutlaka bir meşgalem önüne geçiyordu. Benim de zaten okumaya niyetim yoktu :/ bazı şeyler yaşanageldi ve her şey çok geç oldu en azından okuma alışkanlığım için aynı durum söz konusu olmasın diye uğraşıyorum. Alışkanlığımı geri kazanmak için kısa bir kitapla başladım.
Her 
Stefan Zweig kitabına olduğu gibi bunu da tek oturuşta okudum. Kitaba daldığımdan unutup soğuk soğuk yudumladığım çaylar oldu yine. Her zaman olduğu gibi akıcı, sürükleyici ve duygu yüklüydü. Karakterlerin hislerine ortak etmek konusunda müthiş bir yeteneği var yazarın. Hem de bunu çok kısa cümlelerle ifade ediyor. Günümüzde kimileri tarafından aç bitir kitap yazarı diye hor görülse de kısa yazmanın ne derece zor olduğunu Charles Dickens ve Jules Verne'nin sözlerinden biliyoruz.
Kısaca hikâyesinden bahsedeyim: ikinci dünya savaşı; savaş yüzünden İsviçre'ye göçmüş bir karı koca; mutlu süren hayatlarının ortasına düşen bir askere çağrı mektubu; adamın vatan, millet, mecburiyet mi yoksa karım, mutluluğum, özgürlüğüm mü ikilemi...
Stefan Zweig kitabına olduğu gibi bunu da tek oturuşta okudum. Kitaba daldığımdan unutup soğuk soğuk yudumladığım çaylar oldu yine. Her zaman olduğu gibi akıcı, sürükleyici ve duygu yüklüydü. Karakterlerin hislerine ortak etmek konusunda müthiş bir yeteneği var yazarın. Hem de bunu çok kısa cümlelerle ifade ediyor. Günümüzde kimileri tarafından aç bitir kitap yazarı diye hor görülse de kısa yazmanın ne derece zor olduğunu Charles Dickens ve Jules Verne'nin sözlerinden biliyoruz.
Kısaca hikâyesinden bahsedeyim: ikinci dünya savaşı; savaş yüzünden İsviçre'ye göçmüş bir karı koca; mutlu süren hayatlarının ortasına düşen bir askere çağrı mektubu; adamın vatan, millet, mecburiyet mi yoksa karım, mutluluğum, özgürlüğüm mü ikilemi...İnsan kalbi olan bir köpek nasıl olurdu?İnceleme
Aradığım kitap buymuş. Mihail bulgakov'un kim olduğunu elime kitabı alana dek bilmiyordum. Kendisi yazdığı yazılar nedeniyle Sovyet Rusyasında kitap basımı yasaklanan ve edebiyat çevrelerince dışlanan biri. Mizahı, net yergileri, anlatım tarzı muhteşem.
Hikayede hızlıca bahsedeyim:
Bir köpek olan Şarik (Ruslarda yaygınmış, bizdeki karabaş gibi ama evcil ve cins köpeklere konulan hali) sokakta hayatta kalmaya çalışır. Sokakta gaddar Rus toplumunu anlatır. Sürekli eziyet görür. Sonra Kemeraltı diye geçen köhne bir yerde uzanırken bir adam onu sosisle tavlayıp evine götürür. O kişi bir doktordur ve Şarik üzerinde bir deney yapar. Yapılan deney sonucu insana dönüşmeye başlayan Şarik, profesörün burnundan gelir, illallah ettirir ve saire fazla anlatmaya gerek yok.
Kitap, Sovyet düzenini dimdirekt eleştiri içerisinde. Hafif bilim-kurgu bolca gerçek ile Gregor samsa'nın ( 
Dönüşüm) hikayesi ile aynı türdedir. Sert bir mizahı var yazarın hoş.
Rus isimlerinin zor olduğuna herkes mutabık. Ve yazar karakterlerin birinci ikinci ismini bazen soyismini bazen lakabını kullanıyor buna rağmen karakterler “ 
Muhteşem Gatsby" kadar karışık gelmiyor. Hatta bayağa basit geliyor.
Bulgakov'un başka kitaplarını da okumak isterim. Keyifli okumalar.
Dönüşüm) hikayesi ile aynı türdedir. Sert bir mizahı var yazarın hoş.
Rus isimlerinin zor olduğuna herkes mutabık. Ve yazar karakterlerin birinci ikinci ismini bazen soyismini bazen lakabını kullanıyor buna rağmen karakterler “ Muhteşem Gatsby" kadar karışık gelmiyor. Hatta bayağa basit geliyor.
Bulgakov'un başka kitaplarını da okumak isterim. Keyifli okumalar.Bütün hikâye boyunca kafamda jazz müzik çaldı.İnceleme
Muhteşem Gatsby'yi üç ya da dört günde bitirdim. Yazarı daha önce hiç duymamıştım. Hiç duymadığım için herhangi bir bilgim ve yargım yoktu.
Öncelikle, okuma keyfini bozmadan hikayesine değineyim. Hikayemiz Nick adlı karakterce anlatılıyor, onun bakış açısından bakıyoruz genel olarak. Olay Nick'in West egg'e (Batı yumurta'sına) taşınmasıyla ve orada bulunan çevre ile tanışmasıyla başlıyor. Ardından da Nick, yan komşusu olan gizemli Gatsby ile tanışır.
Gatsby'yi tanıma, Tom ve Daisy'nin ilişkisi ve sairenin konu alındığı aslında basit olan bir hikaye.
Kitabı pek beğenmedim. Kendini bir şekilde okutmayı becerdi fakat yine de sonunu zorla getirdim. Kitapta bulunan isimleri aklımda tutmak gerçekten zor oldu. Anlatıcı karakterin ismi bile geçtiğinde kimdi bu diye iki defa düşündüm. Bı' ismiyle bı' soyadıyla kullanmış olması kafamı karıştırdı sanırım.
Yazı şeklini katiyen beğenmediğim. Bazı örneklemeler o kadar uzun tutulmuştu ki okumadan geçmek istedim. 1 sayfa boyunca anlamsız isimleri saydığı yeri hiç anlamış değilim. Daha kısa olabilirdi. Betimlemeler birbirinden kopuktu. Çimlerin , hava durumunun, ışıkların ve temizlikçinin aynı anda bulunduğu cümlede gerçekten afalladım. Akıcı fakat sürükleyici olmayan bir yazı stili vardı kitabın. Betimlemeleri Twitterca açıklarsak "buzdolabı taşıttı."
Bir diğer husus ise fazlaca öznel. Herkesin eğlendiği ve saçma sapan ilişkiler içinde olduğu bir Amerikan caz hikâyesi ilgimi çekmedi.