Hamza İshak Eseoğlu
@hamzaishak_ese
Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Veteriner Fakültesi 5/5
Necib Mahfuz'a dair biraz daha fikrimin oluştuğu ve ilk okuduğum Kuştimur Kahvehanesi kitabına göre daha çok beğendiğim bir kitap oldu Karnak Kafe kitabı.
Necib Mahfuz genel olarak Mısır'ın geçmişindeki ve Arap yarımadasında yaşanan olayları, olayların sonuçlarını fena olmayan bir şekilde açıklayan bir yazar olarak şekillenmeye başladı kafamda. Tabii ki detaylarıyla oluşmuyor fakat Mısır'daki yaşanan olaylarla ilgili genel bir konu başlığı ve belli miktarda bilginin kafamda kaldığını ve tablo oluştuğunu fark ediyorum. Bu kitap özelinde 1967 Arap Savaşıyla ilgili bilgiler verilmekte ve bunun öncesi sonrası bahsedilmekte.
Dikkatimi çeken diğer bir nokta da şu oldu Kuştimur Kahvehanesi kitabında olduğu gibi bu kitapta da karakterler-her ne kadar sayısı bazen fazla olsa da- açıklanarak ve tanıtılarak ilerlenmesi kitabı daha anlaşılır ve bahsedilen karakteri daha hissederek okumayı sağlıyor. Akıcılık açısından yine çok iyi olan bir kitaptı.
Bahsedilen Karnak Kafe adlı mekan, bir dönem gittiğim butik bir kafe vardı ve tam bahsedilen şekilde bir populasyonu vardı oranın da, okurken orada gibi hissettim kendimi. Bence bu mekan betimleme gibi durumları Necib Mahfuz çok güzel yapıyor.
Özellikle Zeynep karakterini anlattığı bölüm tamamen dikkatle okuduğum ve hayatın çöküşü karşısında otokontrolü kaybettiğimiz taktirde ve belli hassasiyetlerimizin olduğunu unuttuğumuz taktirde nasıl bir durumun içine düşeceğimizin çok güzel anlatılmış hali, kesinlikle cebimize koyacağımız güzel dersler içeriyor. Allah bizleri hassasiyetlerini kaybetmeyen insanlardan eylesin.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Necib Mahfuz'a ait okuduğum ilk kitap Kuştimur Kahvehanesi oldu. Yazarın ismini çok kere duymuştum ve duyduğumda kafamda nedenini bilmediğim bir şekilde kendisine dair hep bir olumlama yapıyordum. Dolayısıyla bu kitaba heyecanla başladım. Akıcılık açısından hoşuma giden bir kitap oldu, kitabın içerisinde kalabildim. Okurken kendi hayatım hakkında düşündüren şeyler oldu. Yazarın bahsettiği arkadaş grubunu şu an Üniversite'deki arkadaş grubuma da çok benzettim. Ya da benden bağımsız sanki her 4-5 kişilik gruplarda bu tarz karakterde insanlar bulunuyor gibi bir şey de düşündüm. Mesela böyle gruplarda sanki sabit olarak bir tane parayı seven, bir tane girişimci, bir tane sessiz sakin, bir tane de tabiri caizse 'hızlı' kişilikler oluyor. Kitaptaki bahsedilen arkadaş grubu da tam olarak böyle ve bundan kaynaklı olarak düşündüğüm şeyler oldu okurken. Aralarda bahsedilen Politika kısımları sonrası konunun bir anda Sadık'ın yeni eşi veya başka bir cinsel konuya gelmesi, izlenmeleri düşmüş dizide dikkatleri çekmek ve tekrar izlenmeleri arttırmak için yapılan yeni bölümlerden hiçbir farkı yoktu bence. Genel konu olarak evet güzel bir kitap fakat alt konu başlıkları pek hoşuma gitmedi. Buna rağmen akıcılık anlamında güzel bir kitaptı. Çok net ifadeler kullanamıyorum, Necib Mahfuz birkaç kitabını okuduktan sonra durumu biraz daha net anlayabileceğimi düşünüyorum. Allah herkese böyle kalıcı, 'sadık' :) ve uzun dostluklar nasip etsin.
Düşüncelerim
Mihail Bulgakov'un okuduğum ilk kitabı, sanırım devamı da gelecek. Kitap başından itibaren baktığım zaman insanı anlatılan öyküye kendisine alıyor, çok akıcı ve güzel bir dili var. Konu olarak bakılınca da bana çok orijinal geldi. En başlarda pek anlaşılmıyor, daha çok akıcı olarak okuttu ama konunun ne olduğunu birden belirttiği yerde düşündürürken aynı zamanda akıcılığın devam etmesi çok hoşuma gitti. O kısımdan sonra bazı noktalarda güzel sözlerin olması da çok hoş. Konu şu; bilim insanı dışarıdan bir köpek sahipleniyor. Bu köpeğin kliniklerde yapılan rutin işlemlerini yapıp iyi ve besili bir hale getirdikten sonra 'öjenik' amacıyla insana ait hipofiz bezi ve testis nakli yapılıyor. Daha sonra köpeğin insanlaşma süreci anlatılıp kalbinin zaman içerisinde insanlaşması hem bilimsel hem de öykü olarak aktarılması beni kitaba daha çok bağladı. İlk başta köpek karakterini sevmiştim ama insan olan Şarik karakterine dönüştüğü zaman hiç sevilecek bir yanı kalmadı. Sonunda tekrar sevdiğim karakter olan köpeğe dönüştüğü için mutlu oldum. Filip Filipoviç hakkında tam kararımı veremedim, bazı yerlerde sevdim bazı yerlerde ne oluyor dedim. Böyle bir girişim yapması onu çok yordu, ama bilim insanı olmak bunu gerektiriyor. Kendi diline takıldığını söylediği 'Sevilla'dan Granada'ya' sözü benim de dilime takıldı. Açıkçası kitabın sonunda Filipoviç'in Şarik'i öldüreceğini düşünüyordum. Ama kitap beklemediğim bir şekilde aksiyonsuz sonlandı. Genel anlamda çok beğendiğim bir kitap oldu.
Kitaba ilk başladığımda hoşuma giden bir tarzı vardı. Werther'in içini dökmesi, toplum hakkında yaptığı çıkarımlar hoşuma gitmişti. Günümüze baktığımda pek değişmeyen bir durum olduğunu fark ettim ve sorunların milliyet veya yaşanılan yüzyıla bağlı olmadığını, doğrudan insana ait olduğu gördüm. Gayet güzel kısımlar da var. Fakat kitap ilerledikçe Werther'in 'evli' Lotte'ye olan sapkınlaşmış boyuttaki etik olmayan aşkı çok sıkıcı bir hale gelmeye başladı. Bu kısımlar ilk başladığında kendi kendime 'Evet, duyguları olabilir ama insanlardan bu kadar şikayet eden Werther bu duruma son verip ilerletmez bence' dedim. Fakat sayfalar ilerledikçe kitap daha da melankolik bir havaya girdi ve Werther'in maalesef sapkın düşüncelerine şahit olmuş oldum. Bitirmesi oldukça güç bir kitap oldu benim için. Olmadı Werther, yakışmadı.
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150bin okunma