Mamo sen kendin için agliyorsun, benim için değil. Ben iyi yaşadım. Uzun yaşadım. Çok uzun zaman önce ölen ama hala çok sevdiğim bir karım vardı. Benim selamımı söyleyeceğin arkadaşım Abdullah vardı. Küçük bakkalım iyi çalışıyordu. Mavi Sokak güzel bir sokaktı, her ne kadar mavi olmasa da. Hem sonra sen vardın.
Babam Çobanyıldızı’na bakıyordu. Kendimizden kaçmak için önümüzde bir merdiven konulmuş, Momo. Başlangıçta insan mineralden ibaretti, sonra bitki oldu, sonra hayvan – bunu, yani hayvanî unutma unutamaz, sık sık yine ona dönüşme eğilimi vardır –, en son olarak da bilgi ile, akıl ve inançla donanmış olan insana dönüştü bir toz tanesinden bugüne, kat ettiğin yolu gözünde canlandıabiliyor musun? Daha sonra, bu insanlık halini de ötesine geçtiğinde bir melek olacaksın. Dünya ile işin tamamen bitecek.