Sök, çıkar şunu. Aias'ın yedi kat kalkanı bile
Bastıramaz artık yüreğimin atışını. Yarıl ikiye göğsüm! Ey yüreğim, bir kez olsun,
Daha güçlü ol kabından; kır çürük kafesini!
Boynuzlu hayvanları bastırmalıydı böğürtülerim.
Azgın bir acı var içimde çünkü;
Bu acıyı insanca anlatmaya kalkmak Boynuna ip geçirilmiş bir insanın
Celladın ustalığına şükretmesinden farksız olur.
Ama günahlar katılaşınca içimizde, lanet olsun,
Tanrıların haklı öfkesi kör ediyor gözümüzü;
Kendi çamurumuza batırıyor aydın görüşlerimizi;
Suçlarımıza taptırıyor bizi ve gülüyor yukarıdan,
Biz çalımla yürürken belamıza doğru.