Hande Yavaş
@handeyvs
Hemsire
Üniversite
Bursa/Ankara
13 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Kendi kendime, onun her bir zerresinin vücudumda özümsenip yutulacağını canlı ve ebedi parçalar haline geleceğini söyledim. Her bir parçamı onun üzerine kurmak istiyordum. Ona benden bir şeyler bırakmak istedim. Hissettiğim her hayat parçacığını ona vermek ve onu hayatta kalmaya zorlamak istiyordum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ben, Lou Clark, dünyanın öbür ucuna doğru gidiyordum. Ama bunu algılayamıyordum. Gözüm Will'den başka hiçbir şey görmüyordu. Kız kardeşimin, Thomas'ı ilk doğurduğunda hissettiği gibi hissediyordum. Yeni doğan bebeğine bakarken, "Bir borunun içinden bakmak gibi bir şey bu," demişti. "Dünya sadece ben ve ondan ibaret."
Tamamen yeni bir hayatın içine atılmanın ya da en azından aniden başka birinin hayatına itilmenin -aslında siz de bu hayatın kapısını çalmış olabilirsiniz- en önemli yanı bu deneyimin size kim olduğunuzu yeniden düşündürmesidir. Ya da diğer insanlara nasıl gözüküyor olduğunuzu düşünmeye başlarsınız.
Kimselere kendi adıma kinim, nefretim yok. Sade insanoğlunun niçin bu kadar alçaldığını, niçin bu kadar budala olduğunu hâlâ anlayamadığıma yanıyorum. Tesellim, umudum sendeyse bunda benim bir günahım yok. Senin o benzersiz güzel yüzün -sol yanağın çizikli- bütün irinli, frengili, içten pazarlıklı, hayın yüzleri unutturur. Onlar yoktur.
