...ecnebi bir kalemle yazıyorum bu satırları,
ecelime ramak kala belkide.
nice dertleri göğüslemekten nefesim kesildi,
içimdekileri öğürmekten kağıtlar şiirlendi.
şimdilerde kuduz bir köpek gibiyim, herkesin kaçtığı,
başının okşanması haram sayılan sanki..
sükut etmek yüreğe,
sakinlik akla kaldı;
ama kafatasım diyorum! yergürültüsünden çatlamak üzere.
tütünümüde bolca koydum heybeme,
göç edilen yerler de elbet bir dert bulunur diye ardından hemen içilecek.
neşem kaçtı büyüdükçe,
çocuk oldukça da arttı huzurum.
kusurum dağı aştı,
çevremdekilerin sıradağları,
bilsen ne çok kar yağdı en güvendiğim yerlere..
dinlenemiyorum bir türlü,
türlü türlü anlatsamda dinletemiyorum en derinlerden çıkan tek bir sözü.
hafızam kaybediyor yavaş yavaş özünü,
unutuyorum tebessüm ne demek, mutluluk ne demek,
nasıldı huzurla uyumak?