Hilâl Kumru
@harickadin
Yaşayan renkli ölü...
Boğazımda keskin bir kan kokusu
Ölüm dört bir yanı sarmış
Herkes herkesle dost ama herkes herkesi kesiyor
Sen ey gönlümdeki şehirleri ateşe veren koca sultan,
Bırak şu kancıklı rüyalarımda peşimi
Sen ey gönül evimin küf tutmuş köşesi,
Benden geçtin de gönlümden geçemiyorsun
Katilsin sen, katil ellerin var
Bana her dokunuşunda beni defalarca kez öldüren
Ey gönlümün katili
Yeter öldürme artık şu ölü bedeni...
-HK-
Puan vermedi·96 syf.·
2019 10. kitabı
Denizi olmayan bir şehirde her gökyüzüne bakışım bana martı aratmıştı bu kitap ve aradığım her martının jonathan olmasını düşünmek. Jonathan ı aramak, kendimi aramak... Birey olma yolunda belki de yazılmış onlarca kişisel gelişim kitabında daha iyisiydi bu kitap nacizane fikrime göre.
Bir gün bir çocuğum olduğunda ona küçük bir kütüphane hediye etmek gibi bir hayali olan küçük bir kadın olarak bu kitap o kütüphanenin en önemli yerinde olacak.
Özgürlük ekmek arayışı gibi değildir ve birey olmak toplumdan soyutlanmak gibi gelir bazen bize ancak jonathan bize bunun farklı bir şekilde mümkün olacağını gösteriyor. Hayatıma fark katan kitap. Teşekkürler.
