Yalnızlığım yeni bir şey değildi, beni çok da etkilemiyordu, benim bir parçamdı, şimdi de öyle, doktorun stetoskopunu taşıdığı gibi yanımda taşıyorum onu ve ancak yalnızlığın içindeyken kalbimin attığını duyabiliyorum. Karnımda çocukla bile yalnızlıkla doluydum, çocuk geldikten sonra bir boşluk hissettim, yalnızlık hayalet bir ağrı gibi sürüyordu.
Artık en büyük korkum ölüp seninle abini arkamda bırakmak. Gerçi sizin benden önce ölmenizden daha çok korkuyorum. Çocuklarım olduktan sonra ölümüm daha da yaklaştı yaşam aynı anda hem daha uzun hem daha kısa görünüyor.