Ama görülebilen ve hissedilenlerin ötesinde şeyler de vardır.
Sayfa 184
Her nereye gidersem gideyim karşımda hep kendime buldum. Eksikler olduğu gibi kaldı. Aynı eksik parçalar asla doyuramayacağım bir açlıkla üstüme geliyordu. Galiba beni tanımlayan şeyler bu noksanlıkların ta kendisiydi.
Sayfa 183
Kendimden kaçabileceğime cidden inandım -çabalamaya devam ettiğim sürece. Ama hep sonunda dibe vurdum.
Sayfa 183
Kendimi sürekli başka biri olmaya uğraşıyormuş gibi hissediyorum. Yeni bir yer bulmaya, yeni bir hayata başlamaya, yeni bir ben olmaya çalışıyorum sanki. Bu büyümenin bir parçası sanırım, aynı zamanda kendini yeniden keşfetme çabası.
Sayfa 183
Ondan ayrı kalınca yüreğimin hep aynı yerinde bir sızı oluşuyor. Diş ağrısı gibi bir şey.
Sayfa 69
Ortada belli bir neden yokken etrafımdakileri incitiyor, sonunda da kendimi incitiyorum.
Sayfa 182