Reklam
VE GÖZLERİN
Gözlerindeki derin ışıltı
İçimde ki mahzenleri aydınlatır
Usulca yaklaşan ellerin
Ellerin biraz ürkek, biraz şefkatli
Çoğu zaman güçlü ellerin..
Yanaklarında kıpırdanan ürkek izlerdeyim
Buselerle buluşan ılıklık ve nemle
Kapanıyor gözlerin gözlerime
Çok yakın bir ihtimali
Çağrıştırıyor kokun
Sonra
Tutuşan avuçlarında eriyen benliğim
Akıp gidiyor sonsuza..
Harun Küsmüş
Dönüşüm ve Mesafeler
Anılar da tükenecek, unutmaya binaen
Sözler yerini kelimelere bırakacak, görüntüler yerini boşluğu çağrıştıran imgelere bırakıp silinecek..
Önünden hergün geçtiğin evin kapısının boyası
değişmiş olacak. Kaç yılda olur bilinmiyor. Ama saçların ağaracak, çizgilerin belirecek.. Her zamankinden çabuk yorulacaksın, aynı mesafeyi tamamlarken. İçinde ki huzursuzluk ve tereddüt yerini kabullenişe ve loş bir ışığa bırakacak. Yetkinleşerek öğrendiğin bir kendin ve dünyanın döngüsü ile baş başa kalacak, varoluşun neticesine tanık olacaksın...
Harun Küsmüş
Islandı Gözlerin
Geç kalmıştım o cümleyi kurmaya
Sen de gecikmiştin duymayalı
Yüreğimde ekşimişti beklerken
Söylenmemiş cümleler
Sözü kestim bende
bakıyorken öylesine
Gözlerin gözlerimdeydi bir aralık
Bir süre saklanmıştım bakarken
Gökyüzündeki gözlerine
Yıldızlarda gezinip duruyor
Gidip geliyordu uzaklara
Vadilerin derin boşluğuna
düştük beraber
İçimde duru akan suya karıştı
Islandı gözlerin..
Harun Küsmüş
İyot Kokusu ve Deniz
Akşamüstü garip bir hınçla üzerime çöktü yalnızlığım, dışarı çıktım ayaklarımda demir gibi ağır bir yoğunlukla, ufka doğru yürümeye başladım. Öyle sıradan, öyle sade ve sakin. Adımladım sahili boylu boyunca, karşımdan gelen çocuklara gülümsedim. En iyi zamanlarımı hatırladım. Hüzünle sevinci birbirinin ardı sıra yaşadım, hangisi önceydi hatırlamıyorum. Karmaşa ve hiçlik vardı kafamın içinde, hem sakin hem hırçın bir haldi ruhumda ki. İkilikler içerisinde ve tutarsızdım, belki de mutsuz.. Karamsırlıklarımı aydınlatmak isterken, ışığın dozunu ayarlayamıyor, ışığın içerisinde gözlerimi kapamak zorunda kalıyor, kendimi yine karanlıkla iç içe buluyordum .. Ellerimi cebimden çıkardım sonra, ellerimle biryerlere tutunmak istedim, boşluğunu tüm bedenimde duyduğum havanın içerisinde düşüyor gibiydim. Tutunmak istiyordum, boşluk ağır ve yorucuydu. Ayaklarım bir yerlere kayıyordu, ayaklarım yorgundu.. Bu yorgunluğumu bu boşluğun ortasında unutturan yalnızca denizin meltemiyle taşınıp burnuma değip genzime dolan iyot kokusuydu..
Harun Küsmüş
Reklam