Terkedilmiş bir şehrin ortasındayım
Altım çamur üstüm, yağmur ama bak burdayım
Bazı şeyler kaybetmeden sevilmiyor
Bedenim burda fakat ruhum kabul etmiyor aah
-Seksendört
Hayat bir oyun sahası sanki benim için. Issız bir sahilde oturmuşum. Kumdan kaleler yapıp onları bozuyorum. Sahile bir sonra gelecek dalgaların süresi kadar hayallerim. Sürekli bozulan yapıların içimde oluşturduğu beklentiler ve onları alıp giden dalgaların köpükleri kalırdı gözlerimde. Bir yudum güneş ısıtsa oysa sırtımı, ben yine başlardım kumdan kaleleri inşa etmeye..
Harun Küsmüş
Belirsizliklerimi törpülemek gayesiyle merak denilen vadilere atıyorum bilincimi
Ne tarafa düşsem ordan sekiyor ve tekrar aynı nokta da buluşuyorum kendimle.
Kimsenin hiç bir şeyi görmediği anlarda bir periskop olmayı seçiyorum.
Gecelerim düşünce dağlarında fikre müsait bir alanda dolaşmakla geçiyor.
Kendimi ararken; kendimi, kaybettiğim yollarda buluyorum....
Sonun başlangıcı ile sonun nasıl bir başlangıç olduğu arasında mekik dokuyorum.
Ne başlayabiliyorum ne de son denen durağa varabiliyorum.
Belirsizliği biliyorum, artık belirsizlik damarlarıma karışmış bir zehir gibi.
Karıştıkça daha çok batıyor ve başımla gövdem arasına sıkışıyorum.
Harun Küsmüş